{"id":399015,"date":"2026-04-30T05:40:13","date_gmt":"2026-04-30T05:40:13","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/399015\/"},"modified":"2026-04-30T05:40:13","modified_gmt":"2026-04-30T05:40:13","slug":"zero-gadania-maksimum-bluesa-czyli-eric-clapton-w-krakowie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/399015\/","title":{"rendered":"Zero gadania, maksimum bluesa, czyli Eric Clapton w Krakowie"},"content":{"rendered":"

Od ostatniej wizyty Erica Claptona <\/a>w naszym kraju mija w tym roku 12 lat. Zagra\u0142 wtedy koncert podczas nieobecnego ju\u017c na mapie Polski Life Festival O\u015bwi\u0119cim<\/a>, rok wcze\u015bniej wyst\u0105pi\u0142 po raz ostatni na halowym koncercie w \u0141odzi.<\/a><\/p>\n

Dalszy ci\u0105g materia\u0142u pod wideo<\/p>\n

Przez ten czas wiele wydarzy\u0142o si\u0119 w \u015bwiecie gitarowej muzyki. Po\u017cegnali\u015bmy absolutne legendy jak m.in. B.B. King<\/a>, Chuck Berry<\/a>, Eddie Van Halen <\/a>czy Jeff Beck<\/a>. Z czasem, si\u0142\u0105 rzeczy, tracimy kolejnych, a jednym z ostatnich \u017cyj\u0105cych artyst\u00f3w tworz\u0105cych pomost pomi\u0119dzy czasem, gdy blues pozostawa\u0142 lokaln\u0105 muzyk\u0105, a sta\u0142 si\u0119 \u015bwiatowym fenomenem, jest w\u0142a\u015bnie Clapton. To on osobi\u015bcie czerpa\u0142 wizj\u0119 bluesa od Muddy’ego Watersa czy Bo Diddleya<\/a>. Do\u015bwiadcza\u0107 na \u017cywo jego gry, to jak poznawa\u0107 histori\u0119 z ust jednego z ostatnich jej \u015bwiadk\u00f3w.<\/p>\n

Eric Clapton w Krakowie. Zero gadania, maksimum bluesa <\/p>\n

Przed koncertem w TAURON Arenie w Krakowie publik\u0119 rozgrza\u0142 Andy Fairweather Low<\/a> and The Low Raiders, wykonuj\u0105c kilka bluesowych klasyk\u00f3w jak „Rollin’ and Tumblin'” czy te\u017c ponadczasowych, nieoczywistych szlagier\u00f3w jak „Tequila”, „Don’t Think Twice (It’s All Right)” czy „Apache”. Rock’n’rollowa energia 78-letniego muzyka i akompaniuj\u0105cego mu zespo\u0142u daje do my\u015blenia, \u017ce muzyka potrafi nie tylko konserwowa\u0107, ale te\u017c cofa\u0107 wskaz\u00f3wki zegara.<\/p>\n

Eric Clapton w marcu br. sko\u0144czy\u0142 81 lat. <\/a>W ostatnich latach do\u015b\u0107 sporadycznie wyst\u0119powa\u0142 w \u015brodkowej Europie i skupia\u0142 si\u0119 bardziej na koncertach w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Nic dziwnego, \u017ce gdy wchodzi\u0142 na scen\u0119, krakowska Arena by\u0142a ju\u017c szczelnie zape\u0142niona spragnion\u0105 bluesa publik\u0105.<\/p>\n

Ilu fan\u00f3w Claptona, tyle gust\u00f3w co do ulubionych utwor\u00f3w. Jedni kochaj\u0105 go za wczesne, psychodeliczne utwory Cream<\/a>, inni doceniaj\u0105 za szalone, brudne bluesowe wyczyny w Blind Faith <\/a>czy Derek and The Dominos<\/a>. Jeszcze inni ceni\u0105 go za z\u0142oty okres „Slowhanda”, a niekt\u00f3rzy za t\u0119 nieco bardziej pouk\u0142adan\u0105 karier\u0119 solow\u0105, w czasie kt\u00f3rej pod koniec lat 80. zamiast kolorowych koszul wdziewa\u0142 raczej eleganckie garnitury i tak zaznacza\u0142, \u017ce zalicza si\u0119 do gitarowej arystokracji.<\/p>\n

\"EricRob Verhorst\/Redferns \/ Getty Images<\/p>\n

Eric Clapton w 1989 r.<\/p>\n

Podczas dwugodzinnego koncertu nie by\u0142o przegranych, ka\u017cdy dosta\u0142 to, po co przyszed\u0142. To by\u0142a prawdziwa podr\u00f3\u017c przez poka\u017any dorobek \u0142\u0105cz\u0105cego pokolenia or\u0119downika bluesa. Na pocz\u0105tek, do\u015b\u0107 zaskakuj\u0105co, wybrzmia\u0142o s\u0142ynne arpeggio z „Badge”, a potem ca\u0142o\u015b\u0107 wraz z d\u0142ug\u0105 sol\u00f3wk\u0105. Utw\u00f3r ten napisany razem z George’em Harrisonem <\/a>przeni\u00f3s\u0142 do ko\u0144c\u00f3wki lat 60., gdy Clapton w swojej ojczy\u017anie uznawany by\u0142 powszechnie za „boga gitary”.<\/p>\n

Cho\u0107 wydaje si\u0119, \u017ce cofni\u0119cie si\u0119 o niemal 60 lat to szmat czasu, muzyk zaliczy\u0142 o wiele dalsz\u0105 podr\u00f3\u017c \u2014 na 16 piosenek, kt\u00f3re wybrzmia\u0142y spod palc\u00f3w Erica Claptona, a\u017c siedem podchodzi\u0142o ze z\u0142otej ery bluesa, czyli okresu o wiele bardziej zamierzch\u0142ego. Mowa o kompletnie niestarzej\u0105cym si\u0119 „Key To The Highway” Charliego Segara z 1940 r., zadziornym „Hoochie Coochie Man” Williego Dixona z 1954 r., czy wydanym oryginalnie w 1923 r. bole\u015bnie prawdziwym „Nobody Knows You When You’re Down and Out” Jimmy’ego Coxa.<\/p>\n

Clapton, posta\u0107 po wielu \u017cyciowych przej\u015bciach<\/a>, zawodowych kontrowersjach<\/a> i zwyczajnie ludzkich niepowodzeniach, wci\u0105\u017c stoi dumnie wyprostowany i gitar\u0105 opowiada historie stare jak \u015bwiat. Historie stanowi\u0105ce esencj\u0119 bluesa \u2014 jednocze\u015bnie aktualne i ponadczasowe jak \u017cadne inne. <\/p>\n

Na scenie efekt dope\u0142niaj\u0105 towarzysz\u0105ce mu ch\u00f3rzystki i fenomenalni muzycy. W towarzystwie Nathana Easta (bas), Tima Carmona (organy), Chrisa Staintona (klawisze), Doyle’a Bramhalla II (gitara) i Sonny’ego Emory’ego (perkusja) przeplata\u0142 jam session, kt\u00f3re rodzi\u0142o si\u0119 w trakcie klasyk\u00f3w gatunku, swoimi przebojami, jak „I Shot The Sheriff”, „Tearing Us Apart” czy kultowym „Cocaine”, kt\u00f3re rozbuja\u0142o publiczno\u015b\u0107.<\/p>\n

W\u015br\u00f3d tych najmocniejszych moment\u00f3w koncertu zdecydowanie znalaz\u0142y si\u0119 akustyczne wersje „Nobody Knows You…”, a tak\u017ce ponadczasowa, jazzuj\u0105ca „Layla” i wyciskaj\u0105ce \u0142zy „Tears in Heaven”. Cisza, kt\u00f3ra zapanowa\u0142a podczas tych utwor\u00f3w w obiekcie wype\u0142nionym przez 20 tys. ludzi, by\u0142a wr\u0119cz nierzeczywista.<\/p>\n

Kulminacyjnym momentem koncertu nie by\u0142 wcale \u017caden wielki hit, lecz trwaj\u0105ce ponad 10 minut „Old Love”, czyli kolejna do b\u00f3lu ludzka opowie\u015b\u0107 o utraconej, z\u0142udnej mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n

Cho\u0107 wydawa\u0142oby si\u0119, \u017ce jako gitarzysta solowy Clapton najlepsze czasy ma ju\u017c od wielu lat za sob\u0105, to zaskakiwa\u0142 precyzj\u0105 i niewypowiedzian\u0105 energi\u0105 wyp\u0142ywaj\u0105c\u0105 z niego coraz mocniej z ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 parti\u0105 sol\u00f3wki. W „Old Love” d\u017awi\u0119ki jego gitary dyskutowa\u0142y z odg\u0142osami klawiszy Tima Carmona, co poch\u0142ania\u0142o do reszty. Na bis wybrzmia\u0142a dawka czystego bluesa pod znamiennym tytu\u0142em „Before You Accuse Me” [„Nim mnie oskar\u017cysz, najpierw sp\u00f3jrz w lustro”].<\/p>\n

Gitarzysta tego wieczoru by\u0142 w wy\u015bmienitej formie. Oczywi\u015bcie, lata na scenie (jako muzyk bluesowy debiutowa\u0142 w 1962 r.) i problemy zdrowotne ostatnich lat<\/a> odbijaj\u0105 si\u0119 na jego grze. Sol\u00f3wki nie s\u0105 ju\u017c tak szybkie, jak kiedy\u015b, ale s\u0105 tak samo czu\u0142e, co zawsze. Wci\u0105\u017c jednak wystarczy jedno jego podci\u0105gni\u0119cie struny, lekki ruch palcem, by zburzy\u0107 w s\u0142uchaczu emocjonaln\u0105 tam\u0119. Kilka d\u017awi\u0119k\u00f3w gitary, cho\u0107 czasem niedoskona\u0142ych, potrafi przenie\u015b\u0107 do najlepszego miejsca, by po chwili zepchn\u0105\u0107 w otch\u0142a\u0144 smutku. Taki jest blues.<\/p>\n

\"EricMick Hutson\/Redferns \/ Getty Images<\/p>\n

Eric Clapton w 1996 r.<\/p>\n

Zobacz te\u017c:<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Od ostatniej wizyty Erica Claptona w naszym kraju mija w tym roku 12 lat. Zagra\u0142 wtedy koncert podczas…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":399016,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_share_on_mastodon":"0"},"categories":[22],"tags":[122,72838,66,67,1267,261,1503,8426,53,52,68,51,55,42,38,40,39,41,123,47,50],"class_list":["post-399015","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-rozrywka","tag-entertainment","tag-eric_clapton_muzyk","tag-give_me_perspective","tag-intextvideo_splayer","tag-krakow_miasto","tag-kultura","tag-muzyka_i_muzycy_muzyka_rozrywkowa_spiew","tag-najnowsze","tag-new_header","tag-onet3","tag-onet3d","tag-onet3d_2i","tag-phx","tag-pl","tag-poland","tag-polish","tag-polska","tag-polski","tag-rozrywka","tag-screening_general","tag-v2021"],"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@pl\/116492057749923113","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/399015","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=399015"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/399015\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/399016"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=399015"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=399015"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=399015"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}