\n
![\"\"](\"https:\/\/e-teatr.pl\/files\/multimedias\/179724\/zapetlona-polonia-kuralsadowska.jpg\" "\\"zapetlona-polonia-kuralsadowska\\"")
<\/a><\/p>\nfot. Katarzyna Kural-Sadowska<\/p>\n
\u201eZap\u0119tlona\u201d to b\u0142yskotliwa, \u015bwietnie przet\u0142umaczona przez Andrzeja K\u0142osi\u0144skiego sztuka autorstwa Matthew Lombardo. Teatr Polonia wystawi\u0142 spektakl, kt\u00f3ry nie dowodzi, nie potwierdza, ale jest kolejnym mistrzowskim l\u015bnieniem Krystyny Jandy: aktorskim, re\u017cyserskim, managerskim. Nie funduje zaskoczenia, odkrycia, cudu. Jest kontynuacj\u0105, wspania\u0142ym ci\u0105giem dalszym jej spektakularnej kariery (niedawno min\u0119\u0142o 50 lat pracy na scenie). I nie jest to panegiryk, tylko stwierdzenie faktu. To aktorstwo poza skal\u0105, ta rado\u015b\u0107 grania poza wszelk\u0105 norm\u0105. Dwie godziny na scenie w emocjonalnej, psychologicznej i sytuacyjnej intensywno\u015bci metamorfoz osobowo\u015bci, jakiej wymaga charakterystyka i historia \u017cycia s\u0142awnej ameryka\u0144skiej artystki show-biznesu, w trudnym okresie ko\u0144czenia kariery, Tallulah Bankhead, to nie lada wyzwanie. Kreacja Krystyny Jandy w nastrojowej scenografii Zuzanny Markiewicz to petarda archetypu artystki kontrowersyjnej, niepokornej, irytuj\u0105cej i fascynuj\u0105cej, charyzmatycznej, dowodz\u0105cej, \u017ce nie nale\u017cy ocenia\u0107 cz\u0142owieka po pozorach: statusu, wygl\u0105du, zachowania, uzale\u017cnie\u0144, trudno\u015bci, jakie sprawia i kt\u00f3re s\u0105 wyzwaniem dla tych, z kt\u00f3rymi co\u015b j\u0105 \u0142\u0105czy. Trzeba przebi\u0107 si\u0119 przez kokon stereotyp\u00f3w, medialnych wizerunk\u00f3w, pierwszego wra\u017cenia, jaki robi podczas bezpo\u015bredniego kontaktu. Warto wiedzie\u0107 co\u015b wi\u0119cej o jej przesz\u0142o\u015bci, kszta\u0142towaniu si\u0119 osobowo\u015bci, odkry\u0107 ukryte intencje, zna\u0107 przebieg jej kariery, by przekona\u0107 si\u0119 o jej prawdziwej warto\u015bci oraz cenie, jak\u0105 p\u0142aci, bo chce \u017cy\u0107 intensywnie, mocno, po swojemu dla siebie i naprawd\u0119, a jednocze\u015bnie pozosta\u0107 zawsze sob\u0105. To bardzo ambitny, odwa\u017cny i trudny program bezterminowy, bez taryfy ulgowej, kt\u00f3ry w efekcie w sytuacjach krytycznych pomaga, ratuje, zbawia, bo jest decyzj\u0105 podj\u0119t\u0105 na w\u0142asn\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107. Pozwala znosi\u0107 b\u00f3l przez ca\u0142e \u017cycie a cierpie\u0107 opcjonalnie.\u00a0<\/p>\n
Bohaterka Jandy, z wykreowan\u0105 sugestywnie fizyczno\u015bci\u0105, ekspansywn\u0105 chimeryczn\u0105 osobowo\u015bci\u0105 ca\u0142y czas gra. Jakby udowadnia\u0142a, \u017ce nale\u017cy bezpardonowo wchodzi\u0107 w relacje, agresywnie rozbraja\u0107, nietaktownie onie\u015bmiela\u0107, na ca\u0142ego bulwersowa\u0107, bezkompromisowo przyciska\u0107 do muru otoczenie, by si\u0119 nagi\u0119\u0142o do jej woli, prowokowa\u0107 je i zachowywa\u0107 si\u0119 ostentacyjnie, wyzywaj\u0105co, niepoprawnie pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem, aby wydoby\u0107 prawd\u0119 i da\u0107 szans\u0119 naprawi\u0107 to, co jest zap\u0119tlone, rozdarte, zepsute, co jest nie tak jak by\u0107 powinno (rzeczywisto\u015b\u0107 rzadko dor\u00f3wnuje oczekiwaniom, potrzebom). Aby nie by\u0142o chaotycznie, bez sensu, samotnie, aby nie by\u0142o nudno. A gdy si\u0119 uda, mo\u017ce by\u0107 pi\u0119knie, czule i m\u0105drze.<\/p>\n
Prosty zabieg powtarzania w niesko\u0144czono\u015b\u0107 jednej kwestii w celu nagrania jej do filmu:: \u201eTen zak\u0142amany kapelan nie wpu\u015bci\u0142 mnie w dos\u0142ownym tego s\u0142owa znaczeniu do ko\u015bcio\u0142a\u201d doprowadza do nawi\u0105zania szczeg\u00f3lnej wi\u0119zi divy z monta\u017cyst\u0105, Dannym Millerem (Pawe\u0142 Cio\u0142kosz), zmusza go do spojrzenia prawdzie w oczy i – po karko\u0142omnej, wyczerpuj\u0105cej walce – uzmys\u0142awia mu, \u017ce ma jeszcze d\u0142ugie \u017cycie przed sob\u0105 wi\u0119c wszystko jest mo\u017cliwe – jego pragnienia maj\u0105 szans\u0119 si\u0119 spe\u0142ni\u0107, je\u015bli dokona w\u0142a\u015bciwego wyboru. Tallulah gra ostro i przebiegle, ale w dobrym celu. Ma talent i do\u015bwiadczenie. Zdradza Dannemu swoje sekrety, obna\u017ca si\u0119 przed nim duchowo, odkrywa s\u0142abo\u015bci, bol\u0105czki i tragiczn\u0105 sytuacj\u0119 \u017cyciow\u0105, co powoduje \u017ce m\u0142ody cz\u0142owiek zaczyna m\u00f3wi\u0107 otwarcie i szczerze. Dochodzi do wzajemnej psychoterapii, pasjonuj\u0105cego starcia dw\u00f3ch r\u00f3\u017cnych \u015bwiat\u00f3w, kt\u00f3re mog\u0105 sobie pom\u00f3c. I to jest buduj\u0105ce. Wspania\u0142e.<\/p>\n
Krystyna Janda gra fenomenalnie – ekspansywnie i energetycznie. Z dezynwoltur\u0105, zaczepnie, niegrzecznie. Z poczuciem humoru, lekko, jakby od niechcenia. Od pierwszych chwil kradnie uwag\u0119, podbija serca widz\u00f3w. Jakby nie istnia\u0142 dystans, jakby zatarte zosta\u0142y wszelkie granice mi\u0119dzy widowni\u0105 a scen\u0105, mi\u0119dzy aktork\u0105 a rol\u0105, ni\u0105 i partneruj\u0105cymi jej aktorami, Paw\u0142em Cio\u0142koszem i Adamem Tomaszewskim. Mo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce Janda stopi\u0142a si\u0119 ze swoj\u0105 bohaterk\u0105, z Tallulah, w jedn\u0105 wiarygodn\u0105, w du\u017cej mierze kontroluj\u0105c\u0105 to, co si\u0119 wok\u00f3\u0142 niej dzieje, posta\u0107. Tak w\u0142a\u015bnie dzia\u0142a bogate do\u015bwiadczenie aktorskie i \u017cyciowe, talent i dojrza\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n
Krystyna Janda po raz kolejny przedstawi\u0142a bohaterk\u0119, kt\u00f3ra b\u0119d\u0105c w opresji, kryzysie, samotno\u015bci nie poddaje si\u0119 (np.: Shirley Valentine, Tonka Babi\u0107, Florence Foster Jenkins, Danuta Wa\u0142\u0119sa i wiele innych). Walczy o siebie, o innych b\u0119d\u0105cych w potrzebie, stara si\u0119 \u017cy\u0107 pe\u0142ni\u0105 \u017cycia, maksymalnie nim cieszy\u0107. Jest kreatywna, inteligentna, empatyczna, ciep\u0142a i \u017cyczliwa, mimo ci\u0119tego j\u0119zyka, utyskiwa\u0144, zjadliwej ironii, irytuj\u0105cego otoczenie zachowania. Tworzy iskrz\u0105c\u0105 napi\u0119ciami atmosfer\u0119 afirmuj\u0105c\u0105 \u017cycie i ludzi takimi, jacy s\u0105. Potrafi im otworzy\u0107 oczy na samych siebie, na \u015bwiat, przedstawi\u0107 now\u0105 perspektyw\u0119, by wzi\u0119li si\u0119 w gar\u015b\u0107 i co\u015b ze sob\u0105 i swoim \u017cyciem zrobili. Nie odpuszcza, dop\u00f3ki nie dopnie swego. To buduj\u0105ca osobowo\u015b\u0107, to bardzo ludzka postawa, kt\u00f3rej pozytywna energia rozgrzewa serca nadziej\u0105, przeprogramowuje umys\u0142 pomys\u0142ami i mobilizuje do walki o siebie. Z teatru wychodzi si\u0119 wzmocnionym, w doskona\u0142ym nastroju. Z my\u015bl\u0105, by mo\u017ce i swoje \u017cycie na lepsze zmieni\u0107, bo bywa, \u017ce ka\u017cdy jest czasem „zap\u0119tlony” i potrzebuje pomocy, by m\u00f3g\u0142 si\u0119 z tego impasu blokuj\u0105cego podj\u0119cie w\u0142a\u015bciwej decyzji uwolni\u0107, wyrwa\u0107. Ocali\u0107.<\/p>\n
Wspania\u0142a sztuka, genialne aktorstwo, znakomity spektakl. Hit!!!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201eZap\u0119tlona\u201d Matthew Lombardo w re\u017c. Krystyny Jandy w Teatrze Polonia w Warszawie. Pisze Ewa B\u0105k na blogu Okiem…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":427094,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[51605],"tags":[2434,8588,6588,17490,16331,51630,42,38,40,39,41,649,650,11541,51629,8815,51631,8767,51628,800,8816,435],"class_list":{"0":"post-427093","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-warszawa","8":"tag-aktor","9":"tag-aktorzy","10":"tag-festiwal","11":"tag-festiwale","12":"tag-kariera","13":"tag-kariery","14":"tag-pl","15":"tag-poland","16":"tag-polish","17":"tag-polska","18":"tag-polski","19":"tag-premiera","20":"tag-premiery","21":"tag-realizacja","22":"tag-realizacje","23":"tag-repertuar","24":"tag-ruch-teatralny","25":"tag-sztuka","26":"tag-sztuki","27":"tag-teatr","28":"tag-teatry","29":"tag-warszawa"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@pl\/116568706529657788","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/427093","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=427093"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/427093\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/427094"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=427093"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=427093"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=427093"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}