\n
![\"\"](\"https:\/\/e-teatr.pl\/files\/multimedias\/179952\/kawaler.jpg\" "\\"Iwona")
<\/a><\/p>\nfot. mat. teatru<\/p>\n
Wojciech Faruga, re\u017cyser gda\u0144skiej inscenizacji, postanowi\u0142 przenie\u015b\u0107 akcj\u0119 opery (oryginalnie rozgrywa si\u0119 w Wiedniu w po\u0142owie XVIII wieku) w czasy z\u0142otej ery Hollywood i sukces\u00f3w kina niemego, korzystaj\u0105c przy tym r\u00f3wnie\u017c z konwencji komedii slapstickowej. Za wizualn\u0105 stron\u0119 spektaklu odpowiada Katarzyna Borkowska. Kierownictwo muzyczne obj\u0105\u0142 dyrektor muzyczny Opery Ba\u0142tyckiej, Yaroslav Shemet.<\/p>\n
Kawaler srebrnej r\u00f3\u017cy to refleksja nad mi\u0142o\u015bci\u0105, ale przede wszystkim nad up\u0142ywaj\u0105cym czasem i nadchodzeniu nieuniknionych zmian \u2013 nie tylko w \u015bwiecie, ale i w nas samych. Przy tym tak jednak powa\u017cny temat opera podaje w lekkiej, pe\u0142nej wdzi\u0119ku formie, kt\u00f3ra do dzi\u015b czyni j\u0105 jednym z najcz\u0119\u015bciej wystawianych dzie\u0142 Straussa. <\/p>\n
W partii Marsza\u0142kowej, okre\u015blanej cz\u0119sto jako jeden z najpi\u0119kniejszych kobiecych portret\u00f3w w operze, wyst\u0105pi Iwona Sobotka, polska sopranistka wyst\u0119puj\u0105ca na najwi\u0119kszych operowych scenach \u015bwiata, laureatka wielu presti\u017cowych konkurs\u00f3w wokalnych (m.in. I nagroda w East and West International Artists Audition w Nowym Jorku, Grand Prix presti\u017cowego Mi\u0119dzynarodowego Konkursu Muzycznego Kr\u00f3lowej El\u017cbiety w Brukseli). Ale na szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 zas\u0142uguj\u0105 te\u017c debiutuj\u0105ca w tytu\u0142owej partii Joanna Motulewicz oraz Aleksandra Kubas-Kruk (Zofia).<\/p>\n
Wojciech Faruga, doceniany re\u017cyser teatralny (obecnie r\u00f3wnie\u017c dyrektor Teatru Dramatycznego w Warszawie), poza bogatym dorobkiem w teatrze dramatycznym, ma na swoim koncie dwie realizacje operowe \u2013 obie dla Teatru Wielkiego – Opery Narodowej \u2013 Maria de Buenos Aires Piazzolli (2023) oraz Cos\u00ec fan tutte Mozarta (2024). <\/p>\n
Kierownik muzyczny produkcji Yaroslav Shemet m\u00f3wi o tej produkcji jako o swoim zawodowym marzeniu:<\/p>\n
Marzy\u0142em o wykonaniu tego dzie\u0142a odk\u0105d wszed\u0142em do \u015bwiata opery. Lata zaj\u0119\u0142o mi dojrzewanie do tego niezwykle wymagaj\u0105cego tytu\u0142u – po drodze by\u0142y niemal wszystkie poematy symfoniczne Straussa i oczywi\u015bcie Salome, bez kt\u00f3rej trudno chyba naprawd\u0119 zrozumie\u0107 jego muzyczny \u015bwiat. I w ko\u0144cu ten moment przyszed\u0142. <\/p>\n
Der Rosenkavalier\u2013 dodaje Shemet \u2013 to opera, kt\u00f3ra tylko pozornie jest komedi\u0105. Pod elegancj\u0105, humorem i wiede\u0144skim wdzi\u0119kiem kryje si\u0119 co\u015b znacznie g\u0142\u0119bszego – opowie\u015b\u0107 o przemijaniu, czasie, mi\u0142o\u015bci i o tym, \u017ce pewnych rzeczy nie da si\u0119 zatrzyma\u0107. Strauss stworzy\u0142 dzie\u0142o jednocze\u015bnie ol\u015bniewaj\u0105ce, wzruszaj\u0105ce i bole\u015bnie prawdziwe. O jego wyj\u0105tkowo\u015bci najlepiej \u015bwiadczy chyba fakt, \u017ce sam Strauss uwa\u017ca\u0142 Rosenkavaliera za jedno ze swoich najwa\u017cniejszych osi\u0105gni\u0119\u0107. A fina\u0142owe trio z tej opery zabrzmia\u0142o r\u00f3wnie\u017c podczas uroczysto\u015bci zwi\u0105zanych z jego po\u017cegnaniem. Nie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107, \u017ceby podzieli\u0107 si\u0119 tym \u015bwiatem z publiczno\u015bci\u0105 Opery Ba\u0142tyckiej. <\/p>\n
Poprzednia inscenizacja Kawalera\u2026 w Operze Ba\u0142tyckiej to rok 2005 (re\u017cyseria: G\u00fcnter Mayr). By\u0142a realizowana jako cz\u0119\u015b\u0107 programu obchod\u00f3w Roku Polsko-Niemieckiego. Spektakl pokazywany by\u0142 nie tylko w Gda\u0144sku, ale r\u00f3wnie\u017c na wielu niemieckich scenach operowych.<\/p>\n