![](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/odBk9kpTURBXy9iMDMyN2JkMDgzZDI3M2NlYmQyOTY0YTEwN2U0ZGI1Ni5qcGeTlQMAAM0DIGSVAs0DrADCw5UCAM0CS8LD3gADo.jpeg\")
Onet <\/p>\nOnet <\/p>\n
Co jaki\u015b czas w przestrzeni publicznej powraca dyskusja na temat odchodzenia ksi\u0119\u017cy z kap\u0142a\u0144stwa. Wypowiadaj\u0105 si\u0119 ksi\u0119\u017ca aktualni i byli, osoby zaanga\u017cowane w dzia\u0142ania parafii, niezwi\u0105zane z Ko\u015bcio\u0142em. Du\u017co rzadziej \u2013 cho\u0107 nie w og\u00f3le \u2013 pojawia si\u0119 temat podobny, a jednak inny: „Dlaczego odchodz\u0105 siostry zakonne?”. Komentatorom i komentatorkom \u017cycia ko\u015bcielnego i spo\u0142ecznego trudniej wypowiada\u0107 si\u0119 na ten temat. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nas ma mniejsze do\u015bwiadczenie w spotkaniach z zakonnicami ni\u017c z kap\u0142anami.<\/p>\n
Coraz cz\u0119\u015bciej w mediach pojawiaj\u0105 si\u0119 jednak informacje o r\u00f3\u017cnej \u2013 cz\u0119sto nie\u0142atwej \u2013 sytuacji kobiet w zgromadzeniach zakonnych. I nawet je\u015bli artyku\u0142y, kt\u00f3re na ten temat mo\u017cemy przeczyta\u0107, nierzadko stanowi\u0105 przedruki z w\u0142oskich gazet, warto zadawa\u0107 to pytanie, kt\u00f3re niejako samoistnie pojawia si\u0119 w g\u0142owie: „A jak jest w Polsce?”.<\/p>\n
By przybli\u017cy\u0107 si\u0119 do odpowiedzi, niekiedy wystarczy opowiedzie\u0107 historie os\u00f3b, kt\u00f3re z zakon\u00f3w wyst\u0105pi\u0142y. Bez interpretacji wydarze\u0144, bez oceniania os\u00f3b czy sytuacji. Oto kilka takich historii \u2013 historii kobiet w r\u00f3\u017cnym wieku, z r\u00f3\u017cnych stron Polski, z r\u00f3\u017cnych zgromadze\u0144 zakonnych.<\/p>\n
Wst\u0105pi\u0142a do zgromadzenia tu\u017c po maturze, w latach 80. By\u0142a m\u0142oda, pe\u0142na idea\u0142\u00f3w, szcz\u0119\u015bliwa i wdzi\u0119czna Bogu za dar powo\u0142ania. Formacja, a\u017c do \u015blub\u00f3w wieczystych, by\u0142a dla niej wa\u017cnym i wyj\u0105tkowym czasem.<\/p>\n
Wiele lat pracowa\u0142a jako zakrystianka i katechetka. \u2013 Zawsze wierzy\u0142am, wiedzia\u0142am nawet, \u017ce zakon to moje miejsce \u2013 wspomina. Wiara ta trwa\u0142a r\u00f3wnie\u017c wtedy, gdy pojawi\u0142y si\u0119 pierwsze problemy ze zdrowiem. Przyznanie si\u0119 do choroby i poszukiwanie pomocy by\u0142o dla Eweliny trudnym prze\u017cyciem. Zdiagnozowano u niej depresj\u0119.<\/p>\n
Dalsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 tekstu przeczytasz pod materia\u0142em wideo<\/p>\n
Dalszy ci\u0105g materia\u0142u pod wideo<\/p>\n
Do psychiatry trafi\u0142a dzi\u0119ki rekolekcjom. Prowadz\u0105cy je ksi\u0105dz d\u0142ugo z ni\u0105 rozmawia\u0142. Zna\u0142a go ju\u017c wcze\u015bniej. Mia\u0142a do niego zaufanie i chyba tylko dlatego postanowi\u0142a i\u015b\u0107 do lekarza. Pojawi\u0142 si\u0119 jednak problem: jak powiedzie\u0107 o tym we wsp\u00f3lnocie? Na ka\u017cd\u0105 wizyt\u0119 u lekarza potrzebne jest pozwolenie prze\u0142o\u017conej. Nie s\u0142ysza\u0142a wcze\u015bniej o \u017cadnej zakonnicy lecz\u0105cej si\u0119 na depresj\u0119. Na szcz\u0119\u015bcie owego ksi\u0119dza zna\u0142y te\u017c inne siostry, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych cieszy\u0142 si\u0119 autorytetem. Kiedy wi\u0119c Ewelina powo\u0142a\u0142a si\u0119 na niego, nie by\u0142o problemu z um\u00f3wieniem wizyty u psychiatry. \u2013 Chyba obie z moj\u0105 prze\u0142o\u017con\u0105 mia\u0142y\u015bmy nadziej\u0119, \u017ce lekarz powie, \u017ce to pomy\u0142ka \u2013 zamy\u015bla si\u0119, wspominaj\u0105c tamte wydarzenia. \u2013 Wsp\u00f3lnota, w kt\u00f3rej wtedy by\u0142am, liczy\u0142a pi\u0119\u0107 si\u00f3str. \u017by\u0142y\u015bmy jak w du\u017cej rodzinie. To da\u0142o mi komfort, \u017ce nie musz\u0119 si\u0119 teraz t\u0142umaczy\u0107, \u017ce siostry po prostu s\u0105 w tym ze mn\u0105 \u2013 dodaje.<\/p>\n
Kiedy oswoi\u0142a si\u0119 z tematem i zacz\u0119\u0142a bra\u0107 leki, powr\u00f3ci\u0142a nadzieja na powr\u00f3t do zdrowia i zwyk\u0142ego trybu \u017cycia. Wszystko wydawa\u0142o si\u0119 zmierza\u0107 w dobrym kierunku. Wtedy prze\u0142o\u017ceni przenie\u015bli j\u0105 do innej plac\u00f3wki. Ewelina nie rozumia\u0142a tej decyzji i trudno jej by\u0142o j\u0105 zaakceptowa\u0107. W domu, w kt\u00f3rym dot\u0105d mieszka\u0142a, siostry zna\u0142y j\u0105 i jej sytuacj\u0119. Czu\u0142a od nich wsparcie.<\/p>\n
Przeprowadzka spowodowa\u0142a nasilenie objaw\u00f3w choroby. \u2013 Pos\u0142usze\u0144stwo zobowi\u0105zuje \u2013 m\u00f3wi by\u0142a zakonnica. W nowym domu zakonnym pojawi\u0142 si\u0119 problem z dost\u0119pem do lek\u00f3w. Na pocz\u0105tku s\u0142ysza\u0142a komentarze: „Jak siostra b\u0119dzie si\u0119 wi\u0119cej modli\u0107, to depresja przejdzie” czy „Zamiast bra\u0107 leki, trzeba i\u015b\u0107 do Jezusa, On siostr\u0119 uzdrowi”. Po kilku miesi\u0105cach us\u0142ysza\u0142a, \u017ce wi\u0119cej lek\u00f3w nie dostanie w og\u00f3le. Prosi\u0142a, t\u0142umaczy\u0142a, zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do wy\u017cszej prze\u0142o\u017conej. Nic nie by\u0142o w stanie zmieni\u0107 decyzji. Kilka razy o pieni\u0105dze na leki poprosi\u0142a rodzin\u0119.<\/p>\n
Sytuacja coraz wyra\u017aniej j\u0105 przerasta\u0142a. Postanowi\u0142a odej\u015b\u0107. \u2013 Trafi\u0142am na dobrego kap\u0142ana, kt\u00f3ry wspiera\u0142 mnie w klasztorze, a p\u00f3\u017aniej pom\u00f3g\u0142 mi w pierwszych miesi\u0105cach poza murami \u2013 wspomina. \u2013 Nie wiedzia\u0142am nawet, jak zrobi\u0107 podstawowe zakupy w sklepie \u2013 dodaje.<\/p>\n
W klasztorze \u017cy\u0142a przez 28 lat, od jej odej\u015bcia min\u0119\u0142o sze\u015b\u0107. Wci\u0105\u017c wierzy, \u017ce konsekracja to jej droga. \u017byje zgodnie ze z\u0142o\u017conymi \u015blubami, cho\u0107 nie nosi ju\u017c habitu. Bardzo \u017ca\u0142uje odej\u015bcia, cho\u0107 jednocze\u015bnie wie, \u017ce by\u0142o to jedyne mo\u017cliwe wyj\u015bcie. \u2013 Gdybym zosta\u0142a, najprawdopodobniej pope\u0142ni\u0142abym samob\u00f3jstwo \u2013 m\u00f3wi, a w jej g\u0142osie wyczuwam pewien wstyd i za\u017cenowanie. To w\u0142a\u015bnie wtedy, gdy planowa\u0142a targni\u0119cie si\u0119 na swoje \u017cycie, podj\u0119\u0142a decyzj\u0119 o odej\u015bciu.<\/p>\n
By\u0107 mo\u017ce to j\u0105 uratowa\u0142o.<\/p>\n
By\u0142a m\u0142od\u0105 studentk\u0105 prawa, kiedy zapragn\u0119\u0142a zostawi\u0107 wszystko i p\u00f3j\u015b\u0107 za Jezusem. Tak te\u017c zrobi\u0142a. Przerwa\u0142a studia po drugim roku i wst\u0105pi\u0142a do zgromadzenia, o kt\u00f3rym my\u015bla\u0142a od kilku lat. Z entuzjazmem „da\u0142a si\u0119 ponie\u015b\u0107” formacji, zrywaj\u0105c kontakty z przyjaci\u00f3\u0142mi ze studi\u00f3w. Dlaczego to zrobi\u0142a? Gdy by\u0142a w postulacie, podczas odwiedzin, powiedzieli jej, \u017ce si\u0119 zmieni\u0142a, \u017ce zachowuje si\u0119 infantylnie, \u017ce jej nie poznaj\u0105. \u2013 My\u015bla\u0142am, \u017ce chc\u0105 mnie wyci\u0105gn\u0105\u0107 z klasztoru. Dzi\u015b \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce ich nie pos\u0142ucha\u0142am \u2013 m\u00f3wi. Czasami zadaje sobie pytanie, czy wszystko mog\u0142o potoczy\u0107 si\u0119 inaczej.<\/p>\n
Od jej odej\u015bcia min\u0119\u0142o 13 lat, w klasztorze sp\u0119dzi\u0142a ich osiem. Odesz\u0142a przed \u015blubami wieczystymi. \u2013 Trudno mi poda\u0107 jeden pow\u00f3d odej\u015bcia. Ale jeden na pewno przewa\u017cy\u0142 szal\u0119.<\/p>\n
Jako m\u0142oda siostra Wioletta trafi\u0142a do plac\u00f3wki, w kt\u00f3rej mie\u015bci\u0142 si\u0119 dom rekolekcyjny. Jej zgromadzenie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142o z ksi\u0119\u017cmi z pobliskiej parafii. Kiedy czu\u0142a, \u017ce pojawiaj\u0105 si\u0119 u niej w\u0105tpliwo\u015bci dotycz\u0105ce \u017cycia zakonnego i \u017ce potrzebuje o tym porozmawia\u0107, prze\u0142o\u017cone poleci\u0142y jej jednego z owych kap\u0142an\u00f3w jako kierownika duchowego.<\/p>\n
M\u0142oda siostra z wielk\u0105 ufno\u015bci\u0105 zwierzy\u0142a mu si\u0119 ze swoich prze\u017cy\u0107. Ksi\u0105dz spotyka\u0142 si\u0119 z ni\u0105 kilkukrotnie. Na pocz\u0105tku wszystko by\u0142o w porz\u0105dku. Podczas jednej z rozm\u00f3w usiad\u0142 jednak bardzo blisko. \u2013 Nawet si\u0119 nie zorientowa\u0142am, kiedy jego r\u0119ka znalaz\u0142a si\u0119 pod moim habitem \u2013 opowiada. \u2013 Zamar\u0142am, nie wiedzia\u0142am, co robi\u0107.<\/p>\n
Starczy\u0142o jej si\u0142y, \u017ceby zako\u0144czy\u0107 rozmow\u0119 i wyj\u015b\u0107. Nie chcia\u0142a kontynuowa\u0107 tych rozm\u00f3w, jednak \u00f3w ksi\u0105dz na r\u00f3\u017cne sposoby znajdowa\u0142 momenty, kiedy m\u00f3g\u0142 by\u0107 z ni\u0105 sam na sam. Zostawa\u0142 d\u0142u\u017cej po mszy, kiedy przypada\u0142 jej dy\u017cur w zakrystii. Przychodzi\u0142 do kuchni si\u00f3str, kiedy by\u0142a w niej sama, cho\u0107 z za\u0142o\u017cenia ksi\u0119\u017ca tam nie wchodzili. Potrafi\u0142 czeka\u0107 na korytarzu, a\u017c wyjdzie z toalety, kiedy z innymi ksi\u0119\u017cmi przychodzili w odwiedziny do domu zakonnic. Gdy opowiedzia\u0142a o tym prze\u0142o\u017conej, dosz\u0142o do spotkania, na kt\u00f3rym obecny by\u0142 prze\u0142o\u017cony tego ksi\u0119dza, Wioletta i jej prze\u0142o\u017cona. \u2013 To by\u0142o trudne wydarzenie. Zosta\u0142am oskar\u017cona o k\u0142amstwo i us\u0142ysza\u0142am wiele obelg pod moim adresem \u2013 wspomina. \u2013 Czu\u0142am si\u0119 tak zmia\u017cd\u017cona, \u017ce wzi\u0119\u0142am win\u0119 na siebie.<\/p>\n
Kilka dni p\u00f3\u017aniej dowiedzia\u0142a si\u0119, \u017ce jej oprawca opowiada siostrom i ksi\u0119\u017com sekrety z ich rozm\u00f3w. Rozm\u00f3w, kt\u00f3re, co warto podkre\u015bli\u0107, prowadzi\u0142 z ni\u0105 jako kierownik duchowy. \u2013 Poprosi\u0142am go, \u017ceby przesta\u0142 to robi\u0107. Us\u0142ysza\u0142am, \u017ce to nie by\u0142a spowied\u017a, wi\u0119c nie obowi\u0105zuje go tajemnica i \u017ce mo\u017ce dzi\u0119ki temu zapami\u0119tam sobie, \u017ce z takimi jak on si\u0119 nie zadziera \u2013 m\u00f3wi.<\/p>\n
Poprosi\u0142a o zmian\u0119 plac\u00f3wki. P\u00f3\u0142 roku p\u00f3\u017aniej odesz\u0142a.<\/p>\n
Po kilku latach dowiedzia\u0142a si\u0119, \u017ce ten sam ksi\u0105dz prowadzi\u0142 rekolekcje dla m\u0142odych si\u00f3str z tego zgromadzenia. Mimo \u017ce prze\u0142o\u017cone wiedzia\u0142y przecie\u017c, jakiego nadu\u017cycia dopu\u015bci\u0142 si\u0119 wobec niej.<\/p>\n
Iwona to dzi\u015b 30-letnia kobieta. Kiedy si\u0119 spotka\u0142y\u015bmy, by\u0142am zaskoczona. Sama z siebie nie pomy\u015bla\u0142abym, \u017ce by\u0142a w klasztorze, i to przez dziesi\u0119\u0107 lat. To my\u015blenie stereotypowe, ale trampki, podarte d\u017cinsy i irokez odbiegaj\u0105 od standardowych wizji zwi\u0105zanych z \u017ce\u0144skimi zakonami.<\/p>\n
Odesz\u0142a z klasztoru dwa lata temu. Wszystko jest w niej bardzo \u015bwie\u017ce. Podobnie jak Wioletcie, trudno jej wskaza\u0107 jedno, konkretne wydarzenie, kt\u00f3re by\u0142o powodem odej\u015bcia, ale jedna sprawa przeros\u0142a j\u0105 zdecydowanie.<\/p>\n
Wst\u0105pi\u0142a do klasztoru zaraz po maturze. Wiele os\u00f3b namawia\u0142o j\u0105, \u017ceby posz\u0142a najpierw na studia. By\u0142a najlepsz\u0105 uczennic\u0105 w szkole. \u2013 Ale nie chcia\u0142am czeka\u0107. Powo\u0142anie by\u0142o dla mnie jak prezent, nie chcia\u0142am d\u0142u\u017cej czeka\u0107 z jego rozpakowaniem \u2013 m\u00f3wi.<\/p>\n
Po pierwszych \u015blubach trafi\u0142a do pracy w przedszkolu. Uwielbia\u0142a dzieciaki, mimo to z nimi nie pracowa\u0142a. Nie mia\u0142a odpowiedniego wykszta\u0142cenia. Przygotowywa\u0142a posi\u0142ki, sprz\u0105ta\u0142a, pomaga\u0142a organizowa\u0107 przedszkolne wydarzenia. By\u0142a „siostr\u0105 od wszystkiego”.<\/p>\n
Po kilku latach w przedszkolu brakowa\u0142o jednak pomocy nauczyciela. Wtedy ten obowi\u0105zek przypad\u0142 Iwonie. \u2013 Chocia\u017c by\u0142a to dla mnie dodatkowa praca i cz\u0119sto brakowa\u0142o mi si\u0142, bardzo nie chcia\u0142am z tego zrezygnowa\u0107 \u2013 wspomina. \u2013 Mia\u0142am nadziej\u0119, \u017ce kto\u015b zobaczy, jaki mam kontakt z dzie\u0107mi, dzi\u0119ki czemu rozpoczn\u0119 studia pedagogiczne.<\/p>\n
Rzeczywi\u015bcie, jej talent do pracy w przedszkolu zosta\u0142 zauwa\u017cony. Kiedy zachorowa\u0142a jedna z si\u00f3str, Iwona zast\u0105pi\u0142a j\u0105 w pracy z grup\u0105 dzieci\u0119c\u0105. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce to spe\u0142nienie jej marze\u0144. Jednak w dalszym ci\u0105gu nie by\u0142o mowy o studiach. \u2013 Za ka\u017cdym razem, kiedy pr\u00f3bowa\u0142am podj\u0105\u0107 ten temat z prze\u0142o\u017conymi, s\u0142ysza\u0142am, \u017ce jestem zbyt pyszna, skoro mam odwag\u0119 prosi\u0107 o takie rzeczy \u2013 opowiada. Pos\u0142usznie wykonywa\u0142a swoje obowi\u0105zki, mimo \u017ce sumienie nie dawa\u0142o jej spokoju. Nie mog\u0142a sobie poradzi\u0107 z tym, \u017ce wszystkie papiery, jakie wype\u0142nia\u0142a, nie by\u0142y podpisywane jej nazwiskiem, ale nazwiskiem siostry, kt\u00f3r\u0105 zast\u0119powa\u0142a.<\/p>\n
Wyrzuty sumienia udawa\u0142o jej si\u0119 zag\u0142uszy\u0107 do dnia wizytacji z kuratorium. Kiedy wizytatorka mia\u0142a przyj\u015b\u0107 na zaj\u0119cia do jej grupy, Iwona zapyta\u0142a dyrektork\u0119, jakim imieniem ma si\u0119 pos\u0142ugiwa\u0107: swoim czy tym, kt\u00f3rym podpisane by\u0142y dokumenty. W odpowiedzi us\u0142ysza\u0142a, \u017ce je\u015bli b\u0119d\u0105 u\u017cywa\u0107 imion zakonnych, to wizytatorka si\u0119 nie zorientuje, \u017ce co\u015b jest nie tak.<\/p>\n
\u2013 Wtedy co\u015b we mnie p\u0119k\u0142o \u2013 m\u00f3wi. Nie mia\u0142a odwagi wyjawi\u0107 k\u0142amstw w czasie wizytacji, ale po niej posz\u0142a do prze\u0142o\u017conych, by wyja\u015bni\u0142y jej, jakim prawem siostry robi\u0105 takie rzeczy. \u2013 To by\u0142 pierwszy moment, kiedy pojawi\u0142a si\u0119 we mnie my\u015bl, \u017ce nie dam rady tak d\u0142u\u017cej \u017cy\u0107 \u2013 opowiada. Pr\u00f3bowa\u0142a jeszcze przez kilka lat, ale niesp\u00f3jno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 czu\u0142a, stale si\u0119 pog\u0142\u0119bia\u0142a.<\/p>\n
Wraz ze spowiednikiem rozezna\u0142a, \u017ce dobra dla niej b\u0119dzie eksklaustracja, czyli okres pobytu poza zgromadzeniem. Z za\u0142o\u017cenia jest to czas, kiedy siostra pozostaje cz\u0142onkini\u0105 zgromadzenia, jednak sama musi zatroszczy\u0107 si\u0119 o swoje codzienne potrzeby: ubranie, mieszkanie, jedzenie. \u2013 Do\u015bwiadczy\u0142am wtedy opuszczenia ze strony si\u00f3str. Nie mia\u0142am zupe\u0142nie nic: \u017cadnych ubra\u0144 innych ni\u017c habit, sprz\u0119tu gospodarstwa domowego, nie wspominaj\u0105c o mieszkaniu, a zosta\u0142am zupe\u0142nie sama \u2013 opisuje. Od prze\u0142o\u017conych „na start” otrzyma\u0142a dwa tysi\u0105ce z\u0142otych. Przez rok pracowa\u0142a, sprz\u0105taj\u0105c biura. Wolny czas wykorzystywa\u0142a na zdobywanie wiedzy z zakresu programowania. Kiedy po roku uda\u0142o jej si\u0119 zaaplikowa\u0107 na dobrze p\u0142atne stanowisko, jej prze\u0142o\u017cona powiedzia\u0142a, \u017ce si\u0119 nie zgadza. Wtedy Iwona odesz\u0142a definitywnie.<\/p>\n
***<\/p>\n
To tylko trzy historie. Jest ich znacznie wi\u0119cej.<\/p>\n
Ka\u017cda z by\u0142ych zakonnic, z kt\u00f3rymi si\u0119 spotka\u0142am, opowiada\u0142a mi o wydarzeniach z zakonnego \u017cycia przez kilka godzin. Za ka\u017cdym razem pojawia\u0142a si\u0119 we mnie my\u015bl: „Trzeba zacz\u0105\u0107 m\u00f3wi\u0107 o tym g\u0142o\u015bno”. Mo\u017ce wtedy problem zacznie by\u0107 zauwa\u017cany w polskim Ko\u015bciele.<\/p>\n
Kto\u015b powie, \u017ce znam te historie tylko od si\u00f3str, wi\u0119c przedstawiam jednostronne spojrzenie. To jednak nie s\u0105 interpretacje. To s\u0105 fakty. Brak lek\u00f3w, nadu\u017cycia seksualne, fa\u0142szowanie dokument\u00f3w.<\/p>\n
Czas opowiada\u0107 o \u017cyciu zakonnym w ca\u0142o\u015bci. Przynosi ono wiele dobra. Ceni\u0119 wiele si\u00f3str za ich prac\u0119 w tak wielu przestrzeniach Ko\u015bcio\u0142a. Widz\u0119, jak wa\u017cne jest to, o czym w „Vita consecrata” pisa\u0142 Jan Pawe\u0142 II: „Kobiety konsekrowane s\u0105 w bardzo szczeg\u00f3lny spos\u00f3b powo\u0142ane, aby przez swoje po\u015bwi\u0119cenie, prze\u017cywane w pe\u0142ni i z rado\u015bci\u0105, by\u0107 znakiem czu\u0142ej dobroci Boga dla ludzko\u015bci oraz szczeg\u00f3lnym \u015bwiadectwem tajemnicy Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry jest dziewic\u0105, oblubienic\u0105 i matk\u0105”.<\/p>\n
Nie zawsze jednak konsekracja mo\u017ce by\u0107 przez siostry prze\u017cywana w pe\u0142ni i z rado\u015bci\u0105. Struktury, w kt\u00f3rych \u017cyj\u0105, cz\u0119sto s\u0105 zbyt skostnia\u0142e. Strach przed zmianami, kt\u00f3re mog\u0142yby naruszy\u0107 system funkcjonuj\u0105cy od setek lat, prowadzi cz\u0119sto do patologicznych zachowa\u0144 prze\u0142o\u017conych.<\/p>\n
Znam wiele os\u00f3b konsekrowanych z r\u00f3\u017cnych zakon\u00f3w. Widz\u0119, \u017ce s\u0105 szcz\u0119\u015bliwe i spe\u0142nione w \u017cyciu, jakie wybra\u0142y \u2013 \u017cyciu, kt\u00f3rego nie nale\u017cy gloryfikowa\u0107, kt\u00f3re jest jedn\u0105 z dr\u00f3g w Ko\u015bciele, ale bez kt\u00f3rego we wsp\u00f3lnocie Ko\u015bcio\u0142a czego\u015b by brakowa\u0142o.<\/p>\n
W\u0142a\u015bnie dlatego zale\u017cy mi, by m\u00f3wi\u0107 o bolesnej prawdzie o tym, co dzieje si\u0119 w zakonach \u017ce\u0144skich. Mam nadziej\u0119, \u017ce zauwa\u017cenie i nazywanie problem\u00f3w jest pierwszym krokiem w stron\u0119 potrzebnych zmian.<\/p>\n
***<\/p>\n
Izabela Mo\u015bcicka \u2013 pedago\u017cka z wykszta\u0142cenia i z pasji. Prezeska Fundacji Przy Stole. Za\u0142o\u017cycielka Centrum Pomocy Siostrom Zakonnym. Razem z wra\u017cliwym lud\u017ami chce tworzy\u0107 przestrze\u0144 dla wykluczanych, spotykaj\u0105c si\u0119 z nimi na peryferiach Ko\u015bcio\u0142a. Tworzy i publikuje na swoich kana\u0142ach w social mediach.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Onet Co jaki\u015b czas w przestrzeni publicznej powraca dyskusja na temat odchodzenia ksi\u0119\u017cy z kap\u0142a\u0144stwa. Wypowiadaj\u0105 si\u0119 ksi\u0119\u017ca…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":49574,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12],"tags":[32,33,36,37,27,67,369,34,35,13525,28,31,53,25,52,68,51,55,42,38,40,39,41,47,196,29,30,50,26],"class_list":{"0":"post-49573","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-polska","8":"tag-breaking-news","9":"tag-breakingnews","10":"tag-featured-news","11":"tag-featurednews","12":"tag-headlines","13":"tag-intextvideo_splayer","14":"tag-kk","15":"tag-latest-news","16":"tag-latestnews","17":"tag-magazynkontakt","18":"tag-naglowki","19":"tag-najwazniejsze-artykuly","20":"tag-new_header","21":"tag-news","22":"tag-onet3","23":"tag-onet3d","24":"tag-onet3d_2i","25":"tag-phx","26":"tag-pl","27":"tag-poland","28":"tag-polish","29":"tag-polska","30":"tag-polski","31":"tag-screening_general","32":"tag-styl_zycia","33":"tag-top-stories","34":"tag-topstories","35":"tag-v2021","36":"tag-wiadomosci"},"share_on_mastodon":{"url":"","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/49573","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=49573"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/49573\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/49574"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=49573"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=49573"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=49573"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}