\n
![\"\"](\"https:\/\/e-teatr.pl\/files\/multimedias\/182405\/maxresdefault.jpg\" "\\"\\"")
<\/a><\/p>\nfot. Gra\u017cyna Gudejko<\/p>\n
Nie trzeba wielu dekoracji, \u017ceby opowiedzie\u0107 histori\u0119 cz\u0142owieka, kt\u00f3remu nagle zmienia si\u0119 ca\u0142e \u017cycie. W \u201eSupermence\u201d najwa\u017cniejsza jest aktorka i posta\u0107, kt\u00f3r\u0105 buduje przed oczami widz\u00f3w. Jowita Budnik przez ponad p\u00f3\u0142torej godziny pozostaje w\u0142a\u015bciwie sama z histori\u0105 Moniki Szyma\u0144skiej \u2013 kobiety, kt\u00f3ra d\u0142ugo funkcjonowa\u0142a w przekonaniu, \u017ce zawodowa pozycja daje jej nie tylko pieni\u0105dze i presti\u017c, ale r\u00f3wnie\u017c poczucie bezpiecze\u0144stwa. To przekonanie zostaje jednak gwa\u0142townie podwa\u017cone. Monika jest kobiet\u0105 aktywn\u0105, przyzwyczajon\u0105 do podejmowania decyzji i \u017cycia w szybkim rytmie. Jej codzienno\u015b\u0107 wyznaczaj\u0105 praca, obowi\u0105zki, spotkania i sprawy, kt\u00f3re trzeba za\u0142atwi\u0107 natychmiast. Zawodowy sukces sta\u0142 si\u0119 czym\u015b tak oczywistym, \u017ce trudno oddzieli\u0107 go od osobistego poczucia w\u0142asnej warto\u015bci. Nie jest tylko osob\u0105, kt\u00f3ra ma dobr\u0105 prac\u0119. W du\u017cej mierze jest kim\u015b poprzez t\u0119 prac\u0119.<\/p>\n
Dlatego zwolnienie okazuje si\u0119 czym\u015b znacznie powa\u017cniejszym ni\u017c utrata comiesi\u0119cznej pensji. Pierwsz\u0105 reakcj\u0105 jest oczywi\u015bcie niedowierzanie. Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry przez lata by\u0142 potrzebny, nagle staje si\u0119 kim\u015b, na kogo nie czeka \u017caden telefon. Pojawia si\u0119 czas, kt\u00f3rego wcze\u015bniej brakowa\u0142o, ale zamiast ulgi przynosi on niepok\u00f3j. Zwyczajny dzie\u0144 zaczyna wygl\u0105da\u0107 inaczej, poniewa\u017c nie ma ju\u017c kalendarza wype\u0142nionego spotkaniami, zawodowych problem\u00f3w do rozwi\u0105zania ani ludzi, kt\u00f3rzy oczekuj\u0105 odpowiedzi. I w\u0142a\u015bnie wtedy zaczyna si\u0119 w\u0142a\u015bciwa historia Moniki. \u201eSupermenka\u201d nie koncentruje si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na samym momencie utraty pracy. Znacznie ciekawsze jest to, co nast\u0119puje p\u00f3\u017aniej. Bohaterka musi stopniowo przyzwyczaja\u0107 si\u0119 do sytuacji, w kt\u00f3rej rzeczy wcze\u015bniej niemal niezauwa\u017calne staj\u0105 si\u0119 problemem. Pieni\u0105dze trzeba liczy\u0107. Zakupy przestaj\u0105 by\u0107 automatyczn\u0105 czynno\u015bci\u0105. Wydatki, kt\u00f3re kiedy\u015b nie wymaga\u0142y zastanowienia, zaczynaj\u0105 mie\u0107 znaczenie. Dom, samoch\u00f3d i dotychczasowy spos\u00f3b \u017cycia przestaj\u0105 by\u0107 wy\u0142\u0105cznie symbolami powodzenia, a staj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c zobowi\u0105zaniami.<\/p>\n
Zmienia si\u0119 wi\u0119c nie tylko sytuacja ekonomiczna Moniki. Zmienia si\u0119 jej spos\u00f3b patrzenia na w\u0142asne \u017cycie. Przedstawienie unika w tym miejscu \u0142atwej historii o upadku osoby, kt\u00f3rej \u201epowin\u0119\u0142a si\u0119 noga\u201d. Bohaterka nie zostaje pokazana jako kto\u015b bezradny od pocz\u0105tku. Przeciwnie \u2013 jeszcze d\u0142ugo pr\u00f3buje zachowa\u0107 dawne nawyki, spos\u00f3b my\u015blenia i poczucie, \u017ce sytuacja jest przej\u015bciowa. Poszukiwanie nowej pracy ma by\u0107 przecie\u017c tylko kwesti\u0105 czasu. Problem polega na tym, \u017ce kolejne dni nie przynosz\u0105 oczekiwanego rozwi\u0105zania. Telefon milczy. A cz\u0142owiek zaczyna zadawa\u0107 sobie pytania, kt\u00f3rych wcze\u015bniej nie musia\u0142 zadawa\u0107. Kim jestem, je\u015bli nie zajmuj\u0119 ju\u017c stanowiska, kt\u00f3re przez lata okre\u015bla\u0142o moj\u0105 pozycj\u0119? Co w\u0142a\u015bciwie pozosta\u0142o z dawnego \u017cycia? Kt\u00f3re relacje by\u0142y rzeczywi\u015bcie relacjami z cz\u0142owiekiem, a kt\u00f3re wynika\u0142y z jego pozycji? Czy znajomi nadal chc\u0105 si\u0119 spotyka\u0107, kiedy nie mo\u017cna ju\u017c przyj\u015b\u0107 na spotkanie jako osoba sukcesu?<\/p>\n
W przypadku Moniki pytania te dotykaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c sfery prywatnej. \u017bycie zawodowe i osobiste zaczynaj\u0105 si\u0119 wzajemnie przenika\u0107. To, co wcze\u015bniej mo\u017cna by\u0142o przykry\u0107 aktywno\u015bci\u0105, obowi\u0105zkami i kolejnym zawodowym zadaniem, teraz staje si\u0119 znacznie bardziej widoczne. Pojawiaj\u0105 si\u0119 samotno\u015b\u0107, rozczarowanie, potrzeba blisko\u015bci, a tak\u017ce konieczno\u015b\u0107 przyjrzenia si\u0119 zwi\u0105zkom z innymi lud\u017ami. Nie wszystkie te do\u015bwiadczenia maj\u0105 jednak ci\u0119\u017car dramatu. I to w\u0142a\u015bnie humor jest jednym z najwa\u017cniejszych narz\u0119dzi przedstawienia. Monika potrafi spojrze\u0107 na w\u0142asne nieszcz\u0119\u015bcia z ironi\u0105. Czasami \u015bmieje si\u0119 z sytuacji, w kt\u00f3rej si\u0119 znalaz\u0142a, czasami z innych ludzi, a czasami przede wszystkim z siebie. Dzi\u0119ki temu \u201eSupermenka\u201d nie zamienia si\u0119 w ponur\u0105 opowie\u015b\u0107 o bezrobociu. Pomi\u0119dzy kolejnymi trudnymi momentami pojawiaj\u0105 si\u0119 \u017carty, groteskowe sytuacje i sceny, w kt\u00f3rych absurd codzienno\u015bci pozwala bohaterce zachowa\u0107 cho\u0107by odrobin\u0119 dystansu.<\/p>\n
Ten humor nie usuwa jednak problemu. Przeciwnie \u2013 dzi\u0119ki niemu staje si\u0119 on bardziej ludzki. Widz mo\u017ce si\u0119 \u015bmia\u0107, a chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej orientuje si\u0119, \u017ce \u015bmieje si\u0119 z sytuacji, kt\u00f3ra wcale nie jest odleg\u0142a od do\u015bwiadcze\u0144 wielu os\u00f3b. Utrata pracy mo\u017ce przecie\u017c oznacza\u0107 utrat\u0119 nie tylko dochodu, ale r\u00f3wnie\u017c rytmu dnia, kontakt\u00f3w spo\u0142ecznych i pewno\u015bci siebie.<\/p>\n
Jowita Budnik ma w tym przedstawieniu zadanie szczeg\u00f3lne. Monodram wymaga od aktora nie tylko stworzenia g\u0142\u00f3wnej postaci, lecz tak\u017ce zbudowania wok\u00f3\u0142 niej \u015bwiata. Nie ma bowiem drugiego aktora, kt\u00f3ry przejmie rozmow\u0119, zmieni tempo sceny czy pozwoli na prost\u0105 wymian\u0119 emocji. Wszystko musi powsta\u0107 dzi\u0119ki obecno\u015bci jednej osoby. Budnik wykorzystuje do tego g\u0142os, gest, tempo wypowiedzi i zmian\u0119 sposobu poruszania si\u0119. Kolejne sytuacje nie s\u0105 od siebie oddzielone kurtyn\u0105 ani zmian\u0105 ca\u0142ego uk\u0142adu scenicznego. To aktorka sygnalizuje, \u017ce Monika w\u0142a\u015bnie znalaz\u0142a si\u0119 w innym miejscu, rozmawia z inn\u0105 osob\u0105 albo prze\u017cywa co\u015b zupe\u0142nie innego. Dzi\u0119ki temu mo\u017cna obserwowa\u0107 bohaterk\u0119 nie jako figur\u0119 stworzon\u0105 wy\u0142\u0105cznie na potrzeby jednej historii, ale jako kobiet\u0119 podlegaj\u0105c\u0105 nieustannym wahaniom. Raz jest pewna siebie, za chwil\u0119 rozdra\u017cniona, p\u00f3\u017aniej przestraszona, a jeszcze p\u00f3\u017aniej pr\u00f3buje obr\u00f3ci\u0107 w\u0142asn\u0105 sytuacj\u0119 w \u017cart. Te zmiany s\u0105 zreszt\u0105 naturaln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 konstrukcji postaci. Kobieta, kt\u00f3ra nagle traci stabilno\u015b\u0107, nie mo\u017ce przecie\u017c przez ca\u0142y czas reagowa\u0107 w ten sam spos\u00f3b.<\/p>\n
Budnik nie buduje przy tym swojej bohaterki poprzez jedn\u0105 dominuj\u0105c\u0105 cech\u0119. Monika nie jest ani wy\u0142\u0105cznie \u201ekobiet\u0105 sukcesu\u201d, ani wy\u0142\u0105cznie ofiar\u0105 sytuacji. Ma ambicje, s\u0142abo\u015bci, poczucie humoru, potrzeb\u0119 blisko\u015bci i momenty zw\u0105tpienia. Jej zachowanie zmienia si\u0119 wraz z okoliczno\u015bciami. To r\u00f3wnie\u017c pozwala spojrze\u0107 inaczej na sam tytu\u0142. \u201eSupermenka\u201d brzmi przecie\u017c jak okre\u015blenie osoby, kt\u00f3ra potrafi wszystko. Kogo\u015b odpornego, samodzielnego, skutecznego i zawsze gotowego poradzi\u0107 sobie z kolejnym problemem. Tymczasem Monika w pewnym momencie przekonuje si\u0119, \u017ce taki model \u017cycia ma swoje granice. Nie mo\u017cna bez ko\u0144ca by\u0107 silnym, szczeg\u00f3lnie kiedy znika zaplecze, dzi\u0119ki kt\u00f3remu ta si\u0142a by\u0142a wcze\u015bniej mo\u017cliwa. Tytu\u0142 okazuje si\u0119 wi\u0119c troch\u0119 ironiczny. Supermenka nie dlatego jest supermenk\u0105, \u017ce niczego si\u0119 nie boi. By\u0107 mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce mimo l\u0119ku musi rano wsta\u0107 i spr\u00f3bowa\u0107 zacz\u0105\u0107 kolejny dzie\u0144.<\/p>\n