\n
![\"\"](\"https:\/\/e-teatr.pl\/files\/multimedias\/181969\/Grzegorz-Kozak-Bardini-scaled-e1785665957732.jpg\" "\\"\\"")
<\/a><\/p>\nfot. Wydawnictwo Czytelnik<\/p>\n
Ocena recenzenta\/tki: (8\/10) \u2013 bardzo dobry<\/p>\n
Dziwi\u0107 mo\u017ce fakt, i\u017c Aleksander Bardini, powszechnie uwa\u017cany za wybitnego re\u017cysera, pedagoga i aktora, autorytet w dziedzinie sztuki teatralnej, dla wielu wr\u0119cz mistrz, doczeka\u0142 si\u0119 solidnej biografii dopiero 31 lat po \u015bmierci.<\/p>\n
A t\u0105 wyj\u0105tkow\u0105 postaci\u0105 zaj\u0105\u0142 si\u0119 Grzegorz Kozak, uto\u017csamiany bardziej z dziennikarstwem newsowym ni\u017c z publicystyk\u0105 kulturaln\u0105, cho\u0107 kilka lat temu napisa\u0142 te\u017c biografi\u0119 innej wybitnej osobowo\u015bci teatralnej, Zygmunta H\u00fcbnera.<\/p>\n
Sam Grzegorz Kozak przyznaje na pierwszych stronach, i\u017c nie jest krytykiem teatralnym ani filmowym, dlatego w swojej pracy nie b\u0119dzie pr\u00f3bowa\u0142 dokona\u0107 fachowej analizy dorobku tw\u00f3rczego bohatera ksi\u0105\u017cki \u2013 w tym zakresie b\u0119dzie obficie korzysta\u0142 z opracowa\u0144 znawczy\u0144 dokona\u0144 Bardiniego, Barbary Osterloff i Ma\u0142gorzaty Komorowskiej. Sam za\u015b skupi si\u0119 na drodze \u017cyciowej, zawodowej i wszelkiego rodzaju innych aktywno\u015bciach Profesora, jak powszechnie nazywany by\u0142 Aleksander Bardini.<\/p>\n
Interesuj\u0105cym pomys\u0142em zastosowanym przez Grzegorza Kozaka jest tytu\u0142owanie poszczeg\u00f3lnych rozdzia\u0142\u00f3w ksi\u0105\u017cki (z dwoma bodaj wyj\u0105tkami) cytatami z wypowiedzi bohatera biografii. Dokonuj\u0105c pewnej ekwilibrystyki intelektualnej i selektywnej w zakresie zgromadzonego materia\u0142u, zawsze osi\u0105ga on zamierzony efekt, czytaj: zgranie cytatu z faktami z \u017cycia Bardiniego. Zaczyna banalnie, bo od przyj\u015bcia na \u015bwiat tw\u00f3rcy w \u0141odzi kr\u00f3tko przed I wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105. Potem nast\u0119puje prezentacja kolejnych etap\u00f3w \u017cycia, edukacji, pracy, a tak\u017ce wydarze\u0144 z okresu II wojny, tym bardziej traumatycznych, \u017ce Bardini by\u0142 polskim \u017bydem (nie lubi\u0142 okre\u015blenia: osoba pochodzenia \u017cydowskiego). Kozak \u2013 wydaje si\u0119 \u2013 dotar\u0142 do wszystkich (a na pewno do wi\u0119kszo\u015bci) dost\u0119pnych \u017ar\u00f3de\u0142 dokumentuj\u0105cych koleje losu i pracy Bardiniego, kt\u00f3re wiod\u0142y m.in. przez Wilno, Lw\u00f3w, Katowice, Monachium, Kanad\u0119 a\u017c do Warszawy, do Teatru Polskiego, potem Wsp\u00f3\u0142czesnego i kilku innych, na kt\u00f3rych deskach wystawia\u0142 swoje przedstawienia.<\/p>\n
Szczeg\u00f3lnie interesuj\u0105ce s\u0105 te ma\u0142o znane fakty, jak np. zmiana nazwiska, o\u017cywiona wsp\u00f3\u0142praca Bardiniego w charakterze zar\u00f3wno aktora, jak i re\u017cysera z Polskim Radiem, a zw\u0142aszcza z teatrami operowymi (tak\u017ce poza granicami Polski) i filharmoniami, gdzie bywa\u0142 tak\u017ce narratorem i recytatorem. Kozak przypomina jego udzia\u0142 w pami\u0119tnym programie telewizyjnego Studia 2, prac\u0119 w warszawskiej PWST (lista jego wychowank\u00f3w jest zaiste imponuj\u0105ca), dzia\u0142alno\u015b\u0107 w ZASP-ie, niemal etatowe jurorowanie we wszelkiego rodzaju przegl\u0105dach, festiwalach teatralno-muzycznych (Bardini marzy\u0142 o tym, by by\u0107 dyrygentem i prowadzi\u0107 teatr muzyczny).<\/p>\n
Opr\u00f3cz si\u0119gania do dokument\u00f3w autor przeprowadza liczne rozmowy z osobami, kt\u00f3re z Bardinim pracowa\u0142y lub by\u0142y jego studentami na wydziale aktorskim b\u0105d\u017a re\u017cyserskim. W gronie rozm\u00f3wc\u00f3w biografa znale\u017ali si\u0119 m.in. Jan Kulczy\u0144ski, Krzysztof Zanussi, Jerzy Radziwi\u0142owicz, Joanna Szczepkowska, Anna Seniuk, Maciej Ma\u0142ecki. Z tych rozm\u00f3w wy\u0142ania si\u0119 ciekawy portret charakterologiczny Bardiniego, znaczony b\u0142yskotliwo\u015bci\u0105 ocen niepozbawionych z\u0142o\u015bliwo\u015bci i sarkazmu, szczero\u015bci\u0105 i skromno\u015bci\u0105. Kozak przytacza wiele s\u0142ynnych powiedzonek, bon mot\u00f3w Bardiniego, kt\u00f3rymi kwitowa\u0142 r\u00f3\u017cne sytuacje nie tylko z teatrem zwi\u0105zane.<\/p>\n
T\u0119 merytorycznie niezwykle ciekaw\u0105 opowie\u015b\u0107 zilustrowano licznymi zdj\u0119ciami archiwalnymi, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych jest i to, na kt\u00f3rym m\u0142ody Bardini przypomina Marlona Brando, i uzupe\u0142niono spisem cytat\u00f3w i indeksem nazwisk, co w tego typu publikacjach jest rzecz\u0105 nieodzown\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"O ksi\u0105\u017cce \u201eBardini\u201d Grzegorza Kozaka. Pisze Krzysztof Krzak w Teatrze dla Wszystkich. fot. Wydawnictwo Czytelnik Ocena recenzenta\/tki:…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":661881,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_share_on_mastodon":"0"},"categories":[51605],"tags":[2434,8588,6588,17490,16331,51630,42,38,40,39,41,649,650,11541,51629,8815,51631,8767,51628,800,8816,435],"class_list":["post-661880","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-warszawa","tag-aktor","tag-aktorzy","tag-festiwal","tag-festiwale","tag-kariera","tag-kariery","tag-pl","tag-poland","tag-polish","tag-polska","tag-polski","tag-premiera","tag-premiery","tag-realizacja","tag-realizacje","tag-repertuar","tag-ruch-teatralny","tag-sztuka","tag-sztuki","tag-teatr","tag-teatry","tag-warszawa"],"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@pl\/117200378878206146","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/661880","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=661880"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/661880\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/661881"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=661880"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=661880"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=661880"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}