{"id":66961,"date":"2025-10-24T20:30:12","date_gmt":"2025-10-24T20:30:12","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/66961\/"},"modified":"2025-10-24T20:30:12","modified_gmt":"2025-10-24T20:30:12","slug":"wkrotce-beatyfikacja-polskich-salezjanow-ofiar-nazizmu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/66961\/","title":{"rendered":"Wkr\u00f3tce beatyfikacja polskich salezjan\u00f3w, ofiar nazizmu"},"content":{"rendered":"

Dziewi\u0119ciu polskich salezjan\u00f3w, kt\u00f3rzy zgin\u0119li w obozach koncentracyjnych Auschwitz i Dachau, oraz dw\u00f3ch kap\u0142an\u00f3w diecezjalnych zamordowanych z nienawi\u015bci do wiary podczas komunistycznego re\u017cimu w Czechos\u0142owacji zostanie wyniesionych na o\u0142tarze. Og\u0142oszono tak\u017ce dekrety dotycz\u0105ce czterech nowych Czcigodnych S\u0142ug Bo\u017cych: hiszpa\u0144skiej zakonnicy cysterskiej, hiszpa\u0144skiego dominikanina, kap\u0142ana z Sardynii i karmelity z Ligurii.<\/p>\n

Tiziana Campisi \u2013 Watykan<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki b\u0119dzie mia\u0142 jedenastu nowych b\u0142ogos\u0142awionych. Podczas audiencji udzielonej dzi\u015b, 24 pa\u017adziernika, kardyna\u0142owi Marcello Semeraro, prefektowi Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych, Papie\u017c Leon XIV wyrazi\u0142 zgod\u0119 na promulgacj\u0119 dekret\u00f3w dotycz\u0105cych m\u0119cze\u0144stwa dziewi\u0119ciu polskich salezjan\u00f3w, zamordowanych w latach 1941\u20131942 z nienawi\u015bci do wiary w niemieckich obozach koncentracyjnych Auschwitz i Dachau, oraz dw\u00f3ch kap\u0142an\u00f3w diecezjalnych z by\u0142ej Czechos\u0142owacji, zabitych w latach 1951\u20131952 w ramach prze\u015bladowa\u0144 Ko\u015bcio\u0142a katolickiego przez re\u017cim komunistyczny po II wojnie \u015bwiatowej.<\/p>\n

Promulgowano r\u00f3wnie\u017c dekrety uznaj\u0105ce heroiczno\u015b\u0107 cn\u00f3t czterech S\u0142ug Bo\u017cych, kt\u00f3rzy staj\u0105 si\u0119 Czcigodnymi: Maria Evangelista Quintero Malfaz, zakonnica cysterska; Angelo Angioni, kap\u0142an diecezjalny, za\u0142o\u017cyciel Instytutu Misyjnego Niepokalanego Serca Maryi; Jos\u00e9 Merino Andr\u00e9s, dominikanin; oraz Gioacchino della Regina della Pace, karmelita bosy.<\/p>\n

<\/p>\n

\"\u0141agodne<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

\n Papie\u017c Leon XIV kanonizowa\u0142 w niedziel\u0119 19 pa\u017adziernika siedmioro b\u0142ogos\u0142awionych Ko\u015bcio\u0142a. W\u015br\u00f3d nich s\u0105 m\u0119czennicy, nawr\u00f3cony aposto\u0142 r\u00f3\u017ca\u0144ca, katechista, misjonarze, lekarz …\n <\/p>\n

M\u0119czennicy w niemieckich obozach koncentracyjnych<\/p>\n

Salezjanie Jan \u015awierc, Ignacy Antonowicz, Ignacy Dobiasz, Karol Golda, Franciszek Harazim, Ludwik Mroczek, W\u0142odzimierz Szembek, Kazimierz Wojciechowski i Franciszek Mi\u015bka, zaanga\u017cowani w dzia\u0142alno\u015b\u0107 duszpastersk\u0105 i edukacyjn\u0105, padli ofiar\u0105 nazistowskich prze\u015bladowa\u0144 po zaj\u0119ciu Polski przez Niemc\u00f3w 1 wrze\u015bnia 1939 roku. W ramach tych represji Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki by\u0142 szczeg\u00f3lnie atakowany, a duchowni aresztowani wy\u0142\u0105cznie za pe\u0142nienie swojej pos\u0142ugi.<\/p>\n

Niezaanga\u017cowani w \u00f3wczesne konflikty polityczne, zostali aresztowani wy\u0142\u0105cznie z powodu bycia ksi\u0119\u017cmi katolickimi. Ich los odzwierciedla szczeg\u00f3ln\u0105 wrogo\u015b\u0107 okazywan\u0105 polskiemu duchowie\u0144stwu, prze\u015bladowanemu i poni\u017canemu. W obozach koncentracyjnych duchowni nie\u015bli duchowe wsparcie wsp\u00f3\u0142wi\u0119\u017aniom, a mimo upokorze\u0144 i tortur nie przestawali wyra\u017ca\u0107 swojej wiary.<\/p>\n

Zniewa\u017cani i wy\u015bmiewani z powodu swego kap\u0142a\u0144stwa, byli torturowani i zabijani lub umierali wskutek nieludzkich warunk\u00f3w obozowych. \u015awiadomi, \u017ce ich pos\u0142uga duszpasterska by\u0142a postrzegana jako forma oporu wobec re\u017cimu przez nazist\u00f3w niemieckich, kontynuowali apostolsk\u0105 prac\u0119, pozostaj\u0105c wierni powo\u0142aniu i przyjmuj\u0105c z pokor\u0105 ryzyko aresztowania, deportacji i \u015bmierci.<\/p>\n

\"Salezjanie:<\/p>\n

\n Salezjanie: Jan \u015awierc i towarzysze\n <\/p>\n

M\u0119czennicy komunistycznego re\u017cimu w Czechos\u0142owacji<\/p>\n

Kap\u0142ani diecezji Brna, Jan Bula i V\u00e1clav Drbola, zostali zamordowani w Jihlavie z nienawi\u015bci do wiary. Obaj, z powodu swojego gorliwego zaanga\u017cowania duszpasterskiego, uwa\u017cani byli za niebezpiecznych przez komunistyczny re\u017cim, kt\u00f3ry obj\u0105\u0142 w\u0142adz\u0119 w \u00f3wczesnej Czechos\u0142owacji w 1948 roku i rozpocz\u0105\u0142 otwarte prze\u015bladowania Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n

Jan Bula, aresztowany 30 kwietnia 1951 roku w wyniku spisku tajnej policji pa\u0144stwowej, zosta\u0142 oskar\u017cony o inspirowanie zamachu, podczas kt\u00f3rego 2 lipca 1951 roku w Babicach zgin\u0119\u0142o kilku funkcjonariuszy komunistycznych. Procesowany i skazany na \u015bmier\u0107, zosta\u0142 powieszony 20 maja 1952 roku w wi\u0119zieniu w Jihlavie.<\/p>\n

V\u00e1clav Drbola, aresztowany podst\u0119pem 17 czerwca 1951 roku, r\u00f3wnie\u017c oskar\u017cony o udzia\u0142 w zamachu w Babicach, przebywaj\u0105c w tym samym wi\u0119zieniu, zosta\u0142 skazany na \u015bmier\u0107 i stracony 3 sierpnia 1951 roku. Oszukani i uwi\u0119zieni w pu\u0142apce przygotowanej przez fa\u0142szywych \u015bwiadk\u00f3w, obaj kap\u0142ani doznali przemocy i tortur oraz zostali przymuszeni do\u00a0 podpisania fa\u0142szywych zezna\u0144, co r\u00f3wna\u0142o si\u0119 przyznaniu si\u0119 do winy.<\/p>\n

W wyniku tych pokazowych proces\u00f3w zostali skazani na \u015bmier\u0107. \u015awiadomi niebezpiecze\u0144stw w dramatycznym kontek\u015bcie wrogo\u015bci wobec Ko\u015bcio\u0142a, mimo surowo\u015bci wi\u0119zienia i doznanych tortur, przyj\u0119li sw\u00f3j los z wiar\u0105 i ufno\u015bci\u0105 w wol\u0119 Bo\u017c\u0105, co potwierdzaj\u0105 listy napisane przed egzekucj\u0105 oraz \u015bwiadectwo kap\u0142ana, kt\u00f3ry spowiada\u0142 Jana Bul\u0119.<\/p>\n

\"Kap\u0142ani<\/p>\n

\n Kap\u0142ani diecezji Brna, Jan Bula i V\u00e1clav Drbola\n <\/p>\n

Czterech nowych Czcigodnych S\u0142ug Bo\u017cych<\/p>\n

Z og\u0142oszonych dzi\u015b dekret\u00f3w wynika, \u017ce czterema nowymi Czcigodnymi S\u0142ugami Bo\u017cymi zostaj\u0105:<\/p>\n

Maria Evangelista Quintero Malfaz \u2013 hiszpa\u0144ska zakonnica cysterska, \u017cyj\u0105ca na prze\u0142omie XVI i XVII wieku. Urodzi\u0142a si\u0119 6 stycznia 1591 roku w Cigales w rodzinie g\u0142\u0119boko wierz\u0105cej. Osierocona w dzieci\u0144stwie, odpowiedzia\u0142a na powo\u0142anie zakonne i wst\u0105pi\u0142a do klasztoru cysterskiego \u015bw. Anny w Valladolid. Wzorowo wype\u0142nia\u0142a powierzone jej obowi\u0105zki i do\u015bwiadcza\u0142a mistycznych prze\u017cy\u0107, kt\u00f3re spisywa\u0142a pod kierunkiem spowiednik\u00f3w, Gaspara de la Figuery i Francisco de Vivara. W 1632 roku, po za\u0142o\u017ceniu nowego klasztoru cysterskiego w Casarrubios del Monte w prowincji Toledo, zosta\u0142a tam wys\u0142ana i 27 listopada 1634 roku obj\u0119\u0142a urz\u0105d przeoryszy, wspieraj\u0105c \u017cycie modlitwy i kontemplacji. Nadal do\u015bwiadcza\u0142a zjawisk mistycznych, pozostawiaj\u0105cych widoczne \u015blady, a od 1648 roku jej zdrowie zacz\u0119\u0142o podupada\u0107. Zmar\u0142a 27 listopada tego samego roku. Zosta\u0142a pochowana w kapitularzu klasztoru, a pi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej, podczas ekshumacji, jej szcz\u0105tki odnaleziono nietkni\u0119te, co wzmocni\u0142o s\u0142aw\u0119\u00a0 jej \u015bwi\u0119to\u015bci. Centralnym punktem jej \u017cycia duchowego by\u0142 nieustanny dialog z Bogiem, ofiarowanie siebie z Chrystusem dla nawr\u00f3cenia grzesznik\u00f3w, praktykowanie cn\u00f3t teologalnych z ufno\u015bci\u0105 w Pana oraz cierpliwe znoszenie trudno\u015bci i s\u0142abo\u015bci fizycznej, a tak\u017ce wykonywanie woli Bo\u017cej w ka\u017cdej okoliczno\u015bci z pokor\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105 do Boga.<\/p>\n

\"Maria<\/p>\n

\n Maria Evangelista Quintero Malfaz\n <\/p>\n

Angelo Angioni \u2013 kap\u0142an diecezjalny, urodzony 14 stycznia 1915 roku w Bortigali na Sardynii w licznej rodzinie. Wychowany w atmosferze g\u0142\u0119bokiej wiary, po studiach w seminarium przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia 31 lipca 1938 roku. Przez dziesi\u0119\u0107 lat pe\u0142ni\u0142 pos\u0142ug\u0119 wikariusza, a nast\u0119pnie proboszcza. W 1948 roku zosta\u0142 mianowany rektorem seminarium diecezjalnego w Ozieri i zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w utworzenie diecezjalnej wsp\u00f3lnoty kap\u0142an\u00f3w oblackich, po\u015bwi\u0119conych misjom ludowym i zagranicznym na wz\u00f3r b\u0142. Paw\u0142a Manny. Jako kap\u0142an fidei donum trafi\u0142 do Rio Preto, gdzie realizowa\u0142 swoje idea\u0142y misyjne, anga\u017cuj\u0105c si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 duszpastersk\u0105, edukacyjn\u0105 i spo\u0142eczn\u0105, zak\u0142adaj\u0105c szko\u0142\u0119 parafialn\u0105 i Instytut Misyjny Niepokalanego Serca Maryi. Dzi\u0119ki jego inicjatywie powsta\u0142y ko\u015bcio\u0142y, kaplice, domy rekolekcyjne, o\u015brodki dla senior\u00f3w i przestrzenie parafialne. Angioni prowadzi\u0142 tak\u017ce dzia\u0142alno\u015b\u0107 wydawnicz\u0105, przygotowuj\u0105c broszury informacyjne przez drukarni\u0119 Instytutu. Jednym z ostatnich jego dzie\u0142 apostolskich by\u0142o powo\u0142anie Instytutu Nauk Religijnych. Intensywna dzia\u0142alno\u015b\u0107 duszpasterska zosta\u0142a ograniczona przez dwa udary w 2000 i 2004 roku, kt\u00f3re pozostawi\u0142y go ci\u0119\u017cko os\u0142abionego. Zmar\u0142 15 wrze\u015bnia 2008 roku, pozostawiaj\u0105c \u015bwiadectwo mi\u0142o\u015bci do Pana i oddania duszpasterskiego, \u017cyj\u0105c ub\u00f3stwem ewangelicznym i posiadaj\u0105c tylko niezb\u0119dne \u015brodki.<\/p>\n

\"Angelo<\/p>\n

\n Angelo Angioni\n <\/p>\n

Jos\u00e9 Merino Andr\u00e9s \u2013 kap\u0142an dominika\u0144ski z Hiszpanii. Powo\u0142anie rozwija\u0142 w parafii i w Akcji Katolickiej. Urodzi\u0142 si\u0119 23 kwietnia 1905 roku w Madrycie, a 22 lipca 1933 roku wst\u0105pi\u0142 do klasztoru dominikan\u00f3w w San Esteban w Salamance. Po sze\u015bciu latach przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie i zosta\u0142 skierowany do klasztoru w La Felguera w Asturii, a nast\u0119pnie do klasztoru Nuestra Se\u00f1ora de Atocha w Madrycie. Intensywnie zaanga\u017cowany w g\u0142oszenie S\u0142owa Bo\u017cego i sprawowanie sakrament\u00f3w, w 1949 roku zosta\u0142 wys\u0142any do Meksyku, gdzie po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 misjom ludowym. Po powrocie do Hiszpanii obj\u0105\u0142 stanowisko mistrza nowicjuszy w Palencji, gdzie w latach 1950\u20131966 formowa\u0142 ponad 700 m\u0142odych. Pomimo pogarszaj\u0105cego si\u0119 stanu zdrowia oddawa\u0142 ostatnie si\u0142y na g\u0142oszenie Ewangelii. Zmar\u0142 6 grudnia 1968 roku. By\u0142 przyk\u0142adem \u017cycia zakonnego, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c si\u0119 g\u0142\u0119bok\u0105 modlitw\u0105, oddaniem Maryi, praktykowaniem mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego oraz pokor\u0105 i ub\u00f3stwem w pos\u0142usze\u0144stwie prze\u0142o\u017conym.<\/p>\n

\"Jos\u00e9<\/p>\n

\n Jos\u00e9 Merino Andr\u00e9s\n <\/p>\n

Gioacchino della Regina della Pace (w \u015bwiecie Leone Ramognino) \u2013 karmelita bosy z Ligurii, urodzony 12 lutego 1890 roku w Sassello, prowincja Savona. Imi\u0119 otrzyma\u0142 na cze\u015b\u0107 papie\u017ca Leona XIII. Dorasta\u0142 w rodzinie religijnej i anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w \u017cycie parafialne. Pracowa\u0142 jako stolarz i bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej jako kapral, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c si\u0119 w budowie most\u00f3w i kana\u0142\u00f3w nad Isonzo i Piave, za co otrzyma\u0142 odznaczenie Cavaliere di Vittorio Veneto. Po powrocie do Sassello wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 przy zak\u0142adaniu Ko\u0142a \u015aw. Ludwika dla wychowania m\u0142odzie\u017cy, uczestniczy\u0142 w Towarzystwie Wzajemnej Pomocy \u015bw. Alfonsa Liguoriego oraz w zak\u0142adaniu grupy skaut\u00f3w katolickich. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w budow\u0119 Sanktuarium Kr\u00f3lowej Pokoju na Monte Beigua i w 1927 roku zosta\u0142 jego kustoszem. Przez oko\u0142o dziesi\u0119\u0107 lat \u017cy\u0142 jako pustelnik, pozostaj\u0105c otwartym na pielgrzym\u00f3w. W 1951 roku wst\u0105pi\u0142 do Karmelit\u00f3w Bosych w Convento del Deserto di Varazze, kontynuuj\u0105c pos\u0142ug\u0119 w sanktuarium, gdzie pozosta\u0142 kustoszem a\u017c do \u015bmierci 25 sierpnia 1985 roku w wieku 95 lat. Sp\u0119dza\u0142 wiele godzin na modlitwie przed Tabernakulum, odznacza\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119bok\u0105 pobo\u017cno\u015bci\u0105 maryjn\u0105 i trosk\u0105 o pielgrzym\u00f3w. By\u0142 przyk\u0142adem mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego i \u017cycia w modlitwie, a mieszka\u0144cy nazywali go \u201eNinu u santu\u201d za serdeczno\u015b\u0107 i dobro\u0107.<\/p>\n

\"Gioacchino<\/p>\n

\n Gioacchino della Regina della Pace\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Dziewi\u0119ciu polskich salezjan\u00f3w, kt\u00f3rzy zgin\u0119li w obozach koncentracyjnych Auschwitz i Dachau, oraz dw\u00f3ch kap\u0142an\u00f3w diecezjalnych zamordowanych z nienawi\u015bci…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":66962,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14],"tags":[32,33,27,34,35,28,31,25,40,41,80,6954,29,30,4317,26,82,83,84],"class_list":{"0":"post-66961","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-swiat","8":"tag-breaking-news","9":"tag-breakingnews","10":"tag-headlines","11":"tag-latest-news","12":"tag-latestnews","13":"tag-naglowki","14":"tag-najwazniejsze-artykuly","15":"tag-news","16":"tag-polish","17":"tag-polski","18":"tag-swiat","19":"tag-swieci-i-blogoslawieni","20":"tag-top-stories","21":"tag-topstories","22":"tag-watykan","23":"tag-wiadomosci","24":"tag-world","25":"tag-world-news","26":"tag-worldnews"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@pl\/115431042245494743","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/66961","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=66961"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/66961\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/66962"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=66961"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=66961"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=66961"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}