Lees voor
In het kort
Meertaligheid vertraagt cognitieve achteruitgang door jeugdige neurale activiteitspatronen in stand te houden.
Als je vier talen spreekt, lijken je hersenen 13 jaar jonger.
Voortdurend wisselen tussen talen bouwt een cognitieve reserve op die je geheugen en redeneervermogen beschermt.
Het leren van meerdere talen kan dienen als een beschermende maatregel tegen het natuurlijke verouderingsproces van de hersenen. Hoewel meertaligheid doorgaans wordt gezien als een middel voor professionele vooruitgang of culturele uitwisseling, wijst nieuw bewijs erop dat het cognitieve verval aanzienlijk kan vertragen. Een studie die werd gepresenteerd op het Forum van de Federation of European Neuroscience Societies (FENS) in 2026 suggereert dat mensen die meerdere talen spreken, neurale activiteitspatronen vertonen die kenmerkend zijn voor jongere mensen.
Methodologie achter het onderzoek
Onder leiding van dr. Lucia Amoruso van het Basque Center on Cognition, Brain and Language werkte een internationaal onderzoeksteam samen met partners uit instellingen in Chili, Argentinië en Ierland. Voor het onderzoek analyseerden wetenschappers 728 deelnemers met behulp van magneto-encefalografie om de magnetische velden te volgen die door zenuwcellen worden geproduceerd. Deze gegevens werden vervolgens met behulp van kunstmatige intelligentie verwerkt om voor elke proefpersoon een ‘hersenleeftijd’ te bepalen.
Het jeugdige brein kwantificeren
De resultaten lieten een duidelijk verband zien tussen het aantal gesproken talen en de waargenomen jeugdigheid van de hersenen. Gemiddeld leken tweetalige mensen zes jaar jonger dan degenen die maar één taal spraken, terwijl drietaligen een verschil van zeven jaar lieten zien. Het meest opvallende resultaat werd gevonden bij degenen die vier talen vloeiend spraken: hun hersenactiviteit leek op die van iemand die ongeveer 13 jaar jonger was. Deze voordelen waren sterker bij deelnemers die een hoger taalvaardigheidsniveau hadden bereikt of al op jonge leeftijd met het leren van talen waren begonnen.
Concept van cognitieve reserve
Deskundigen denken dat dit fenomeen verband houdt met ‘cognitieve reserve’, waardoor de hersenen hun geheugen- en redeneerfuncties kunnen behouden ondanks leeftijdsgebonden achteruitgang of ziekte. De mentale inspanning die nodig is om te schakelen tussen verschillende woordenschatten en grammaticale structuren, terwijl je irrelevante talen onderdrukt, fungeert als een vorm van cognitieve training. Na verloop van tijd versterkt dit proces specifieke neurale netwerken.
Bevindingen in de juiste context plaatsen
De onderzoekers merkten echter op dat je deze bevindingen met enige nuance moet bekijken. Het getal ‘13 jaar’ verwijst naar activiteitspatronen en niet naar een letterlijke biologische omkering van de leeftijd. Daarnaast kunnen ook andere variabelen – zoals sociale betrokkenheid, loopbaantrajecten en opleidingsachtergronden – bijdragen aan deze neurologische voordelen.
Toekomstige implicaties voor de gezondheid van de hersenen
In de toekomst wil het team onderzoeken of deze taalvaardigheden bescherming bieden aan mensen die lijden aan neurologische aandoeningen zoals de ziekte van Alzheimer. Uiteindelijk ondersteunt het onderzoek de theorie dat levenslange intellectuele stimulatie – waarbij probleemoplossing, auditieve verwerking en sociale interactie samenkomen – essentieel is voor het behoud van een gezonde geest.
Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief
